چـوخـونــی

نقل اخبار و بازتاب مشکلات روستای چوخون و شهرستان بشاگـَـــرد

چـوخـونــی

نقل اخبار و بازتاب مشکلات روستای چوخون و شهرستان بشاگـَـــرد

چـوخـونــی

ســـــلام
علی زارعی هستم نویسنده و مدیر وبلاگ چوخونــی

این وبلاگ به معرفی روستای چــوخـون و شهرستان بشاگـَـــرد و شرح اخبار و حوادث آن میپردازد.

همچنین برای تنوع بیشتر ، مطالب گوناگون و متفرقه هم قرار داده میشود.

بــرای مشاهــده تمامی مطالــب وبلاگ روی ' همه نوشته ها ' در بالای صفحه کلیک کنید.

لطفا با نظراتتون ما را در بهتر ساختن وبلاگ یاری کنید.

برای ارتبــاط و همکاری با مدیـر وبلاگ از صفحــه ' ارتباط با مدیر ' دیدن کنید.

برای دسترسی راحت تر به مطالب وبلاگ از قسمت موضوعات استفاده کنید.


برای مشاهده کامل مطالب به ادامه مطلب مراجعه کنید.

همچنین به دلیل بروز بودن وبلاگ از دیگر صفحات نیز دیدن کنید.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شــروع فعالیــت:24 آذر 95
نویسنده:علــــی زارعــــی
ایمیل وبلاگ:chookhoni‎@gmail.com
ایمیل نویسنده:zarei2757‎@gmail.com

نظـــر یادت نــــره



ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽﺁﯾﺪ؛ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ ﮔﺰﺍﺭﺵﻫﺎﯼ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ .
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽﻫﺎ ﺑﺎ ﺷﯿﻨﺪﻥ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ، ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻋﺠﯿﺐ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻨﺰﻭﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻥ، ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﺍﺳﺮﺍﺭﺁﻣﯿﺰ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

 
ظاهرا خیلی از مردم کره شمالی سرشان به زندگی محدودشان گرم کرده اند و اصلا نمیدانند خارج از کره شمالی آسمان چه رنگی است.


 قوانین عجیب و غریب:
- در کره شمالی مردم اجازه ندارند ماشین داشته باشند !!!

- در کره شمالی ساعت بیدارشدن مردم توسط شیپوری تعیین میشود که در سراسر شهرها و از طریق بلندگو پخش میشود.
- ساعت خوابیدن آنها هم توسط سیستم خاموش کردن چراغ تعیین می شود.

- سیستم پخش پارچه  ولباس هم توسط دولت کنترل میشود و بیشتر اوقات مردم در خیابان ها دیده میشوند لباس های یک شکل و شیبه هم به  تن دارند.

این مساله در مدارس هم به صورت جدی دنبال میشود و خلاصه هر بخشی از زندگی مردم در کره شمالی از طریق قوانین خاصی کنترل میشود. البته مردم هم این وضع را پذیرفته اند.

اما از طرف دیگر این قوانین بعضی از شادی های اولیه را هم در زندگی مردم دریغ می کند; مثلا اینکه دوربین به کره شمالی وارد نمی شود و مردم هم نمی توانند آن را تهیه کنند.

با وجود این، دولت کره شمالی کمک های زیادی از خارج دریافت می کند و مشخص نیست آنها را به دست مردم یا بین طبقه خاصی پخش می شود.

بقیه در ادامـــــه مطلـــــب


سریال می خواهید چه کار:

با وجود اینکه مقامات کره شمالی حساب سعی کرده اند جلوی ورود هر محصول فرهنگی خارجی به این کشور را بگیرند، ظاهرا سریال های ساخت کره جنوبی ( مثل یانگوم که عشق رهبر کره شمالی هم هست ) به هر ترتیب راه ورود به خانه های مردم کره شمالی را پیدا می کنند.


حکومت مرموز :
در کره شمالی حرف زدن درباره خانواده رهبر این کشور جرم سیاسی محسوب می شود . به همین خاطر اطلاعات ما که خارج از کره شمالی هستیم در این مورد بیشتر از مردم این کشور باشد!


صبحی با دوازده روزنامه
کره شمالی علاوه بر رهبر رئیس جمهور و نخست وزیر هم دارد اما هیچ کس آنها را نمی شناسد !!
 ظاهرا آنها پست فرمایشی را به عهده گرفته اند زیاد خودشان را درگیر مسائل کشور نمی کنند .

 کره شمالی در عین حال تک حزبی هست و اسم کامل حزب حاکم هم هست (( جبهه دموکراتیک برای اتحاد سرزمین مادری )) .
این حزب ترکیبی هست از حزب کارگران کره و حزب سوسیال دموکرات کره .

در همین حال در کره شمالی هیچ رسانه خصوصی وجود ندارد.

دوازده روزنامه و بیست نشریه دیگری که در این کشور چاپ می شوند کاملا تحت نظر دولت هستند و هم پیونگ یانگ (پایتخت کره شمالی ) چاپ می شوند.


شوخی ندارم :
مردم کره شمالی طبق عادت به کیم جونگ ایل می گویند ژنرال .
 بیراه هم نیست چون کره شمالی در مقایسه با جمعیت و مساحتش یکی از نظامی ترین کشورهای دنیا به شمار میرود. ارتش کره شمالی 1.1 میلیون نیرو دارد و خدمت سربازی هم در این کشور اجباری هست و مدت خدمت هم گاهی به ده سال می رسد .

رسانه های دولتی می گویند ارتش کره شمالی (( شکست ناپذیر )) است .
اما به هرحال توان واقعی آن مشخص نیست.

بعضی ها متعقند در سطح مدیریت ارتش کره شمالی فساد زیاد وجود دارند و روحیه و انگیزه سربازان هم خیلی بالا نیست .
 گاهی بی انگیزگی سربازان به جایی می رسد که آنها حتی از بازرگانان چینی در مرز هم رشوه می گیرند .
 اما باز هم راهی تایید این حرفها وجود ندارد


 علیه هرچی خارجی :
 این شعار همیشه از سوی حکومت کره شمالی ارائه شده به همین خاطر است که خبرنگاران و عکاسان خارجی جایی دراین کشور ندارند

 تصاویر زیادی از کره شمالی به خارج از این کشور مخابره نشده و به همین دلیل کره شمالی واقعا کشور مرموزی به نظر می آید.

وقتی خارجی ها وارد کره شمالی میشوند حتما نیروهای پلیس امنیت آنها را همراهی می کنند تا کسی دست از پا خطا نکند.

مقامات کره شمالی تصورشا ن این است که اگر یک خارجی در خیابان ها راه بیوفتد و با مردم عادی حرف بزند ، قطعا دردسر بزرگی درست خواهد شد اما همین مقامات گاهی در فرستادن اطبا کشورشان به خارج و کار کردن آنها و واریز شدن مستقیم درآمدشان به خزانه دولت کره شمالی نرمش نشان می دهند.

شرط آنکه دولت کره شمالی کسی را برای کار به خارج اعزام کنند این است که او شهروند مورد اعتماد باشد و از حقوق اش هم چیزی نخواهد بر اساس آمار موجود بین ده تا پانزده هزار نفر از مردم کره شمالی از طرف دولت در خارج از کشور کار می کنند و حقوقشان را هم دولت می گیرد و پول ناچیزی – بین بیست تا سی دلار- به خودشان میرسد.

کشورهایی که کارگر کره شمالی قبول می کنند : روسیه، لیبی، عربستان سعودی ، بلغارستان ، آنگولا ، جمهوری چک .

کارگری که درچنین شرایطی از کره شمالی خارج میشود در واقع خانواده اش را در کشور گروگان می گذارد اما با این حال خیلی مشتاق اند این کار انجام بدهند.


کجا با این عجله :
تمام بخش توریسم در کره شمالی توسط دولت کنترل میشود .

هزینه سفر و اقامت در کره شمالی هم برای این توریست ها زیاد نیست .

البته هر کسی نمی تواند سرش را پایین بیاندازد و به عنوان توریست وارد کشور شود مثلا به اتباع آمریکا و کره جنوبی ویزا برای سفر به کشور شمالی داده نمیشود.


قحطی بدون یوزارسیف:
 مشکلات اقتصادی کره شمالی در زمان مختلف شکل های مختلفی داشته است
این مشکلات در دهه 1990 به شدت افزایش پیدا کرد و ظاهرا طبیعت هم با مردم این کشور سر ناسازگاری داشت در این دهه در کره شمالی قحطی غذا پیش آمد و تولید گندم مورد نیاز کشور هم کاش قابل توجهی داشت .

 عده زیادی از مردم کره شمالی به خاطر گرسنگی از بین رفتند
البته بخشی از تلفات قحطی بر اثر ضعیف شدن و ابتلای مردم به بیماری هایی مثل ذات الریه و سل بوده است .


عصر جدید:
ظاهرا وضعیت تغذیه مردم کره شمالی بهبود پیدا کرده است اما اکثرا هنوز هم مجبور هستند به 2 وعده غذایی در روز قناعت کنند.

بعضی سربازان تنها روزی سه عدد سیب زمینی به عنوان غذا دریافت می کنند
 البته کشاورزی هنوز هم در کره شمالی جز منابع اصلی تامین مواد غذایی است.

در جامعه محافظه کار و معروف به قوانین تحمیلی کره شمالی، روزنامه ایندپندت انگلیس در گزارشی نوشت "کیم یونگ ایل" برنامه ای را علیه آرایش غربی موی سر آغاز کرده است.
رسانه های دولتی کره شمالی اعلام کردند مردان در این کشور می بایست اندازه موی سر خود را کوتاه نگه دارند.
 زنان نیز باید موی سر خود را ببندند.

از سوی دیگر روزنامه رسمی کره شمالی "رودونگ سینمان" نوشت: حفظ آسان  موی سر و مرتب بودن آن موضوع بسیار مهمی برای تعمیق ارزش های زندگی سالم در کره شمالی است.

این روزنامه اضافه می کند: دستگاه های مرتبط با مسائل اجتماعی که زندگی مردم را در بر می گیرند اعلام کردند دستورات درباره برخورد با آرایش های غربی موی سر توسط شخص کیم جونگ ایل رهبر کره شمالی اعلام شده و توسط اداره دولتی "کمیته مرکزی اتحاد جوانان" اعمال خواهد شد.

رسانه های کره شمالی اضافه کردند: ایده این موضوع در ذهن رهبر کره شمالی آنجا شکل گرفت که وی هنگام دیدن زنی با موهای باز و آرایش شده به سبک غربی گفت: آیا واقعا این یک زن کره شمالی است؟
 چرا از سنت های زیبای ما دوری می کند و مدلی از عادات بد و بیگانه سرمایه داری را انتخاب می کند.

رهبر کره شمالی همچنین دستور داده است بانوان از پوشیدن دامن کوتاه (بالاتر از زانو)، شلوارهای تنگ و کوتاه (شلوارک) و هر لباسی که بدن نما باشد؛ منع شوند.

روزنامه های کره شمالی اضافه کردند: به دنبال اجرای این برنامه، طرح گسترده ای برای برخورد با ژل و واکس مو توسط اداره دولتی " اتحادیه های جوانان" به اجرا در می آید.


ﻣﺠﻮﺯ
ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺧﺐ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﭼﻮﻥ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺨﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﺠﻮﺯ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ .


ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻫﻤﮕﯽ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﺮ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ .
ﻓﻘﻂ ﺳﻪ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﺸﺪﺕ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ .


ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻞ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺮﻣﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪﻩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﻮﺩ؟
 ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ .


ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﮐﻮﺩ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ

ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﮐﻮﺩ ﺷﯿﻤﺎﯾﯽ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﻓﻀﻮﻻﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﯿﺎﺯ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﻀﻮﻻﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ .ﻋﺪﻡ


ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ

ﺍﮔﺮ ﻋﻀﻮ ﺩﻭﻟﺖ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ، ﯾﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﺳﺎﯾﺒﺮﯼ ﺍﺭﺗﺶ ﯾﺎ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎه ﻫﺎﯼ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ، ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺩﺍﺷﺖ .


ﺑﺎﻧﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺶ

ﺍﮔﺮ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺶ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ، ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺍﺳﺎﻧﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﻮﺩ .
 ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﯾﺶ ﻣﻮﯼ ﯾﮑﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﻭ ﻣﺘﺤﺪ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺭﮊﻩ ﺑﺮﻭﯾﺪ .


ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﯼ ﻣﺠﺎﺯ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﻋﺠﯿﺐ، ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺭﺍﯾﺶ ﻣﻮﯼ ﺳﺮ ﺷﻤﺎﺳﺖ .
 ﻓﻘﻂ 28 ﻧﻮﻉ ﺳﺒﮏ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻩ، ﺩﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻭ هجدﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ


ﺑﺎﯾﺪ ﺭﺍﯼ ﺑﺪﻫﯿﺪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺼﻮﺭﺵ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﻧﺮﺥ ﺭﺍﯼ ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﻃﺒﻖ ﻗﺎﻧﻮﻥ، ﺭﺍﯼ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ .


ﻣﺤﺪﻭﺩﯾﺖ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻧﺠﯿﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ .
ﺭﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﮔﺮ ﻧﻪ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ .


ﮐﺎﺳﺖ ﻫﺎ ‏( ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺮﺩﻡ ‏)
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻪ ﻣﺮﮐﺰﯼ، ﺩﺳﺘﻪ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﻌﻬﺪﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ .


ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮔﺮﯾﺰ ﻧﯿﺴﺖ

ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ مشکلﺗﺮ ﺗﺮﮎ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ .
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻓﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻔﺘﯿﺪ ﯾﺎ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﺩﮔﺎﻩ ﮐﺎﺭ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﺍﻋﺰﺍﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ .


ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺳﺨﺖ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺍﮔﺮ ﭘﺴﺮ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻗﺼﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺭﺿﺎﯾﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﻘﺸﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻼﺣﯿﺖ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ .
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﻪ ﻫﻢ ﭘﺴﺮ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﻧﺤﻮﻩ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ، ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻋﻼﻗﻪ، ﻋﻠﺖ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻭ ... ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ .
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎﯼ ﻻﺯﻡ ﻭ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺸﮑﻮﮐﯽ ﺩﯾﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ، ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽﺷﻮﺩ .
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺎﺳﯿﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖﺗﺮﯾﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

- با ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺩﻝﺍﻧﮕﯿﺰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﻮﻉ ﺁﺏ ﻭ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﺷﮕﻔﺖﺍﻧﮕﯿﺰﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﯽﮔﺬﺭﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻫﻤﺎﻥﺟﺎ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺣﻖ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺧﻮﺩ و حتی روستای خود ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻫﻮﺍﯼ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﺷﺎﻥ ﺑﺰﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﯾﺎ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﻧﺪ، ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺩﺭ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .

ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﺨﺶﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

- ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ 50 ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺻﺒﺢﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺧﺘﻦ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﯿﭙﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺭﺍﺱ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﺶ ﺑﻪ ﺻﺪﺍ ﺩﺭﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ .
 ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﻇﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﮐﯿﻢ ﺍﯾﻞ ﺟﻮﻧﮓ ﻭ ﭘﺪﺭ ﺍﻭ ﺍﺩﺍﯼ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺳﺮ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪ .
- ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﻮﻇﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱﻫﺎﯼ ﺭﺳﻤﯽ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﻧﺪ ﯾﺎ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺎﺱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺁﮔﺎﻫﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦﺟﺎ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭ ﺩﻩ ﺩﻗﯿﻘﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻭﻗﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽﻫﺎﯼ ﻣﺎﻓﻮﻕ ﺧﻮﺩ ﮔﻮﺵ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﻨﺞ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﺸﺎﻥ ﺷﻌﺎﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ .
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻏﺎﺯ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺩﺭ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ، ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ، ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﯾﮏﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻗﻮﯼﺍﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪﮔﻮﺷﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﺎﺭﺵ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﭘﺨﺶ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﮊﻧﺮﺍﻝﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺭﺥ ﻫﻤﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﻮﺩ .

- ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻋﺎﺩﺗﯽ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ ﮐﯿﻢ ﺟﻮﻧﮓ ﺍﯾﻞ، ﺭﻫﺒﺮ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮊﻧﺮﺍﻝ ﺻﺪﺍ ﻣﯽﺯﻧﻨﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﻘﺒﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﺑﯿﺮﺍﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﺮﺍﮐﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺮﺑﺎﺯﯼ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﻫﻢ ﻣﯽﺭﺳﺪ .

- ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺣﻖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﻭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺎ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺭﻓﺖﻭﺁﻣﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺭﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺨﺘﺺ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺭﺗﺒﻪﻫﺎﯼ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﺖ .

- ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ، ﺷﺐﻫﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺯﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .

- ﻧﮑﺘﻪ ﻋﺠﯿﺐ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﯼ ﺣﻖ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﯼ ﺻﺒﺢ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺩﯾﺪﻩﺍﻧﺪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻨﺪ، ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﻇﻒ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﮐﻪ ﻭﺍﻟﺪﯾﻨﺶ ﺩﯾﺪﻩﺍﻧﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻼﺱﺷﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﻫﺪ .

- ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺩﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﻭ 12 ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻭ 20 ﻧﺸﺮﯾﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﮐﺎﻣﻼ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﻟﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﯽﺁﻧﮑﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﯼ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺗﻬﯿﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻮﭼﮏﺗﺮﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮﯼ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ؛ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ، ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺯﻣﯿﻨﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ .

- ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺴﺆﻭﻝ ﺁﺫﻭﻗﻪﺭﺳﺎﻧﯽ ﻭ ﺗﻬﯿﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﻮﭘﻨﯽ ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻧﺎﭼﯿﺰ ﺍﺳﺖ؛ ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻫﻢ ﻧﻪ ﮐﻤﮏﻫﺎﯼ ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﻔﺎﻑ ﻣﺎﯾﺤﺘﺎﺝ ﻭ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﻫﺪ ﻭ ﻓﻘﺮ ﻭ ﻗﺤﻄﯽ ﺑﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺟﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ .

- ﺩﻭﻟﺖ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏﻫﺎﯼ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺳﻮﺀ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﯾﻦ ﻏﺬﺍﻫﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ، ﺍﺯ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ ﺁﻥ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﺯﻧﺪ .
ﺷﺪﺕ ﻗﺤﻄﯽ ﻭ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺣﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺩﺭ ﺍﯾﻦﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

- ﻣﺴﺆﻭﻻﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻤﮏ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺭﻭﺩ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻋﮑﺎﺱ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﺮﻭﺝ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﮐﺮﻩﺍﯼ ﻫﻢ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﮐﺮﻩ ﻗﺪﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺷﻤﻦ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ؛ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﮕﯿﺮﺍﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﺩﺭﻣﯽﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺩﯼ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ ﺟﺰ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗﯿﺮﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺵ ﻧﺒﺎﺷﺪ؛
 ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﻣﺎﺭﺱ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﯾﮏ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎﯼ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 2001 ﺑﻪ ﺳﺌﻮﻝ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﮐﺮﻩﺟﻨﻮﺑﯽ ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺗﻤﺎﺱ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺮﻧﺞ ﻭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ؛ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻭﻟﺖ ﺗﺨﻄﯽ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺗﻠﻘﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺣﮑﻤﯽ ﺟﺰ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺻﺎﺩﺭ ﻧﺸﺪ .

ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺧﺒﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﯾﻮﻥﻫﺎﭖ، ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺩ ﺧﺎﻃﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺟﻮﻧﮓ ﺭﺍ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺷﺪﻩ، ﺍﻣﺎ ﺟﺰﺋﯿﺎﺕ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻧﮑﺮﺩ .

- ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ، ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ، ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺶ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺍﺳﺖ .
ﻣﺸﺘﺮﮐﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﯽ ﺣﻖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .
ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﺗﻠﻔﻦﻫﺎﯼ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﭼﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺮﻩﺷﻤﺎﻟﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ .


ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯼ ﺭﻭﺍﯾﺖﻫﺎﯼ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺎﻩﮔﺪﺍﺭﯼ ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩﻫﺎﯼ ﻣﺮﮒ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ، ﻗﺤﻄﯽ ﻭ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﮐﯿﻢ ﺟﻮﻧﮓ ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺭﺳﺪ .

تجربه های یک گردشگر چینی
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺧﯿﺮﺍ ﺑﻪ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻋﺠﯿﺐ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻻﺟﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﮐﻨﺪ .
ﺍﯾﻦ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﻍﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ : ﺍﯾﻨﮑﻪ “ ﮐﯿﻢ ﺍﯾﻞ ﺳﻮﻧﮓ ” ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺳﺮ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺑﺮﻧﺞ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺭﺷﺪ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﯿﺮﺩ .

ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺁﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﺭﺟﯽﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭﺷﺎﻥ ﺍﺻﻼﺡ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ، ﺑﻪ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﺍﻥ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻏﺬﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻏﺬﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﻨﺪ !
ﺳﺮﻭ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﺎ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ .
ﺁﻥ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮ ﭼﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﻧﺎﻣﺶ ﻓﺎﺵ ﺷﻮﺩ، ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ ﺁﮊﺍﻧﺲ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻮﺷﺰﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﮕﺎﻩ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ Reddit ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺁﮊﺍﻧﺲ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﺬﮐﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺳﺨﺖﮔﯿﺮﺍﻧﻪ ﭘﯿﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ .
ﻭﯼ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺍﯾﺪﻩ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﺠﺴﻤﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺮ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺩﯾﺪﯾﺪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ .
 ﺭﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺑﺪﯼ، ﺭﻫﺒﺮ ﻋﺰﯾﺰ ﻭ ﻣﺎﺭﺷﺎﻝ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻟﻘﺎﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺒﺮ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ …
 ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﮐﯿﻢ ﺍﯾﻞ ﺳﻮﻧﮓ ﻭ ﮐﯿﻢ ﺟﻮﻧﮓ ﺍﯾﻞ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ، ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺗﻌﻈﯿﻢ ﮐﻨﯿﺪ؛ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﯾﺪ، ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺘﻞ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ .. ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﻭ ﺩﻟﯿﻞ ﮐﺎﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﻫﯿﺪ .

ﺁﻥ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮ ﭼﯿﻨﯽ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ : ‏« ﺍﮔﺮ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﻧﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﮐﺎﺭ ﺍﺟﺒﺎﺭﯼ ﻭ ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺗﯿﺮﺑﺎﺭﺍﻥ . ‏»

ﻧﮑﺘﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﺟﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺤﺖ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺭﺳﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﺳﻮﺍﻝ ﺑﺒﺮﯾﺪ .

ﺁﻥ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﮐﺬﺏ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺭﺳﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ‏« ﮐﯿﻢ ﺍﯾﻞ ﺳﻮﻧﮓ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺑﺮﻧﺞ ﺳﺮ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﺲ، ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺭﺷﺪ ۳۰۰ ﺩﺭﺻﺪﯼ ﺩﺍﺷﺖ «!

ﺧﺒﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ‏« ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽﻫﺎ ﻣﺤﺾ ﺧﻨﺪﻩ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﭼﺎﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ . ﺁﻥ ﺍﻣﭙﺮﯾﺎﻟﯿﺴﺖﻫﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺗﺮﺳﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺗﺶ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ‏»

ﮔﺮﺩﺷﮕﺮ ﭼﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ “ ﺑﺎﺳْﺘِﺪ ” ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ “ ﮐﺎﺋِﺴﻮﻧﮓ ” ﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
 ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻭﯼ، ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥﻫﺎﯼ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺪﺭﻥ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﺪ، ﺍﻣﺎ ﻫﺘﻞ ﻣﺤﻞ ﺍﻗﺎﻣﺘﺶ ﺩﺭ ﮐﺎﺋﺴﻮﻧﮓ ﺍﺻﻼ ﺑﺮﻕ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺁﺏ ﺁﺷﺎﻣﯿﺪﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺎﺳﺘﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ‏« ﻫﺘﻞ ﺑﯿﻦﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﯾﺎﻧﮕﺎﮐﺪﻭ ﺩﺭ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ ﻃﺒﯿﻌﺘﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺘﻞ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻣﯽﺷﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ .
ﺁﻥ ﻫﺘﻞ ﯾﮏ ﮐﺎﺯﯾﻨﻮ، ﭼﻨﺪ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻭ ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﻮﻟﯿﻨﮓ ﺩﺍﺷﺖ .
 ﺍﻣﺎ ﻫﺘﻞ ﮐﺎﺋﺴﻮﻧﮓ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﻮﺩ .
 ﻭﺍﻥ ﺣﻤﺎﻡ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺁﺏ ﺩﺍﻍ ‏( ۷۰ ﺩﺭﺟﻪ ‏) ﺍﺯ ﻟﻮﻟﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽﺷﺪ .
ﭘﻨﺞ ﺩﻓﻌﻪ ﺑﺮﻕ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺷﺐ ﻫﺘﻞ ﺭﻓﺖ .
 ﺣﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﺣﺸﺮﻩ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺳﻮﭘﻢ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻡ . ‏»
ﺑﺎﺳﺘﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻮﭖ، ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺬﺍﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﺍﻥ ﺳﺮﻭ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺣﺠﯿﻢ ﺍﺳﺖ .
 ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻗﺤﻄﯽ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﻭﺕ، ﺍﺧﺒﺎﺭﯼ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ “ ﮐﯿﻢ ﺟﻮﻧﮓ ﺍﻭﻥ ” ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺸﻮﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺳﮓ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
 ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﺰﺍﺭﺵﻫﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺳﮓ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ، ﻣﺮﻍ ﻭ ﺍﺭﺩﮎ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻭﯾﺘﺎﻣﯿﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺎﺳﺘﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺠﻢ ﻏﺬﺍﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﯾﺎﺩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻭ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ‏« ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﮐﺎﺋﺴﻮﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ ﻣﺮﻍ ﺁﺏﭘﺰ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ . ‏»

ﺑﺎﺳﺘﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﯼ ﺑﺎ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﺁﻥﻫﺎ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻭ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ‏« ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻡ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻼﺷﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻨﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ …
ﻣﺜﻼ ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﮐﯽ ﺩﺭ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﭼﺎﻧﻪ ﺯﻧﯽِ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﺗﻮﺭ ﻣﺎ، ﺁﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ ﭘﺎﺭﮎ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻣﯽﮐﺮﺩﻡ، ﻣﺜﻼ ﺍﮐﺜﺮﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻭ ﭼﯿﻨﯽ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻨﺪ . ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻫﺎﯼ ﺗﻮﺭ ﻫﻢ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺟﺎﻟﺐ ﻭ ﺑﺎﻣﺰﻩﺍﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﺑﺎ ﺁﻥﻫﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ، ﺍﺷﺨﺎﺹ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺸﺪ ﺩﺭ ﮐﺎﺋﺴﻮﻧﮓ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ، ﺯﯾﺮﺍ ﺁﻧﺠﺎ ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﮐﺮﻩ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑُﻌﺪ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﭘﯿﻮﻧﮓ ﯾﺎﻧﮓ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﻨﻢ . ‏»



منابع: تابناک ، نمناک، فرارو، تمام عیار



نظرات (۱)

مگه میشه ؟؟مگه داریم؟؟
پاسخ:
آره داریم خوبشم داریم

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی